Menu
CONTACT US : +(66) 2028-2222

บอย-กฤษฎากร ทองมั่ง: จะออกไปแตะขอบฟ้า สิงห์แดงนักปีนผาแห่งธรรมศาสตร์

26 | November | 2019   17:59 น.

บอย-กฤษฎากร ทองมั่ง : จะออกไปแตะขอบฟ้า นักปีนผาแห่งธรรมศาสตร์

.

“ตอนแรกผมเล่นบาสที่สนามข้าง ๆ พอดีมีพี่คนหนึ่งเขามาชวนผมให้ลองมาปีนผาดู ปรากฏว่าผมปีนได้ ปีนได้อาทิตย์กว่า ๆ เขาก็ส่งผมไปแข่งที่อัสสัมชัญธนบุรี ก็ได้ที่ 4 กลับมาครับ” – “บอย” กฤษฎากร ทองมั่ง นักกีฬาปีนผาแห่งชมรม Thammasat Climbing Club และตัวแทนทีมชาติไทย

การ์ตูนญี่ปุ่นแนวกีฬาเรื่องดังหลายเรื่อง อย่างเช่น การ์ตูนกีฬาบาสเกตบอล Slamdunk, การ์ตูนกีฬาเทนนิส Prince of Tennis, การ์ตูนกีฬาปั่นจักรยานอย่าง โอตาคุน่องเหล็ก และอีกมากมายหลายเรื่องมักจะสอดแทรกเรื่องราวเท่ ๆ ของชมรมกีฬาในโรงเรียน ที่แสดงออกถึง passion ของวัยหนุ่มในการแข่งขันเชิงกีฬา

.

ชมรมเท่ ๆ แบบนี้ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก็มีนะ

หากใครเดินผ่านบริเวณยิม 7 ที่ธรรมศาสตร์ รังสิตในช่วงหลังเลิกเรียน ทุกคนคงจะตื่นเต้นไปกับเสียงเพลงปลุกเร้าอารมณ์ของบรรดานักกีฬาที่กำลังฝึกซ้อมเตรียมการแข่งขันในรายการต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นปิงปอง บาสเกตบอล

.

แต่มีชมรมหนึ่งที่โดดเด่นโดยท้าทาย เพราะพื้นที่การซ้อมกีฬาคือหน้าผาจำลองข้างตึกแบบ sport climbing สูง 15 เมตรเด่นเตะตา และด้านข้างคือหน้าผาจำลองเตี้ยแบบ bouldering ก็ท้าทายไม่แพ้กัน นี่คือสถานที่ฝึกซ้อม “กีฬาปีนผา” ของชมรม Thammasat Climbing Club

ทุกเย็นจะเห็นชมรมปีนเขาซ้อมการปีนเขาอย่างหนัก เพื่อเตรียมตัวแข่งขันกับมหาวิทยาลัยอื่น หนึ่งในสมาชิกชมรมที่ซ้อมปีนเขาอย่างขะมักขะเม่น คือ บอย-กฤษฎากร ทองมั่ง นักศึกษาชั้นปีที่ 1 จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศัพท์การ์ตูนกีฬาเขาคือรูกี้(rookie-มือใหม่ที่น่าจับตา)

.

บอยเป็นนักกีฬาปีนผาธรรมศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดในทีม แต่ความผูกพันของเขากับที่นี่มีมาก่อนนี้หลายปีแล้ว เพราะบอยได้มีโอกาสมาปีหน้าผาที่นี่ตั้งแต่สมัยมัธยมศึกษา จนลานหน้าผาจำลองเปรียบเสมือนเพื่อนอีกคนของเขา “ผมผูกพันกับที่นี่ เพราะทุกครั้งที่ผมมาปีนผา ผมก็ได้เจอเพื่อน ได้เจอพี่ การปีนผามันคือโลกของผมเลยนะครับ”

ด้วยแววตาของความเขินอายพร้อมกับรอยยิ้มของคนพูดน้อย แต่บอยก็พยายามเปิดบทสนทนาให้เราเข้าไปรู้จักถึงตัวตนของเขา ผ่านเรื่องที่เขาดูจะภาคภูมิใจที่สุดคือเรื่องที่เขาสามารถเข้าเรียนต่อที่ธรรมศาสตร์ได้ด้วยโควตานักกีฬาปีนผา พร้อมกับพูดถึงรุ่นพี่ในชมรม เช่น พี่เติร์ด พี่นาย พี่บิ๊ก พี่ ๆ ที่เขามองว่าเป็นทั้งรุ่นพี่โรงเรียน รุ่นพี่ในคณะรัฐศาสตร์ และยังเป็นส่วนหนึ่งของจิ๊กซอว์ความสำเร็จให้เขาติดทีมชาติและเป็นกำลังใจให้เขาเสมอมา

บอยเล่าให้ฟังว่าในช่วงแรกที่เขามาปีนผาเพราะอยากออกกำลังกายสนุก ๆ แต่พอได้ลองแข่งรายการแรกกลับยิ่งทำให้ภาพเป้าหมายของอนาคตเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ สองปีแรกในฐานะนักกีฬาปีนผา “มือสมัครเล่น” บอยกลับสามารถคว้าเหรียญทองจากรายการชิงแชมป์เยาวชนแห่งประเทศไทยมาได้สำเร็จ จนติดทีมชาติตอนอายุ 15 ปี และกลายเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงให้เขายื่นสมัครเรียนในโควตานักกีฬาธรรมศาสตร์ได้สำเร็จ

บอเล่าว่ากีฬาปีนผาสำหรับเขาไม่เคยมีคำว่าถึงจุดเส้นชัย “เพราะผมอยากปีนผมอยากซ้อมแบบนี้ไปเรื่อย ๆ” และเขาวางแผนว่าจะทยอยเก็บไปทีละเป้าหมาย ซึ่งตอนนี้อยากไปให้ถึงระดับโอลิมปิก ที่มีการแข่งขัน 3 ประเภท คือ Lead, Bouldering และ Speed แล้วเอาคะแนน 3 อย่างรวมกันตัดสินว่าใครได้คะแนนดีที่สุด

“ไม่ว่าบอยจะลองเล่นกีฬาอะไร บอยจะได้เป็น MVP ประจำรายการตลอด” โค้ชเติร์ด-ภาณุวัฒน์ เลิศขามป้อม โค้ชฝึกสอนประจำ Thammasat Climbing Club ได้พูดถึงบอยตั้งแต่ที่เขาเจอบอยครั้งแรกตอนที่ ม.ธรรมศาสตร์เปิดหน้าผาปี 2556 โค้ชเล่าว่าปกติจะเห็นบอยเล่นบาสอยู่สนามข้าง ๆ อยู่แล้ว ทีนี้พอบอยลองมาปีนเล่น ๆ พวกโค้ชเลยเห็นแววจึงส่งไปแข่งรายการแรก ปรากฎว่าเกินความคาดหมายมาก เลยชวนหนุ่มน้อยบอยเข้ามาเป็นนักกีฬาในสังกัดของธรรมศาสตร์มาตั้งแต่ม.1

ในฐานะของการเป็นโค้ชผู้ฝึกสอน โค้ชเติร์ดได้เปิดมุมมองให้เราเห็นถึงเบื้องหลังชีวิตของบอย โดยเขาเล่าว่าเห็นบอยมาตั้งแต่มัธยมต้น เพราะคุณพ่อน้องเป็นผู้ช่วยพยาบาลโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ และการที่คุณพ่อของบอยเลิกงานดึก เขาจึงใช้เวลาหลังเลิกเรียนเพื่อรอกลับพร้อมพ่ออยู่กับชมรมปีนผามาตั้งแต่มัธยมฯ จนได้เข้ามาเรียนที่ธรรมศาสตร์

โค้ชเติร์ดเล่าว่าไม่ว่าบอยจะลองเล่นกีฬาอะไรเขามักจะทำได้ดีตลอด เช่น บาสเกตบอล สเก็ตบอร์ด เวคบอร์ด จนโค้ชออกปากว่า “บอยเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านกีฬามาก” โค้ชเติร์ดดูแลบอยมานานมาก มีสิ่งหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างโค้ชกับนักกีฬาคือการที่โค้ชเติร์ดสามารถไล่เรียงการแข่งขันในแต่ละรายการของบอยได้ครบทุกรายการ และจำประเทศที่บอยเดินทางไปแข่งขันได้หมดในช่วงตลอด 8 ปีที่รู้จักกันมา

“เวลามองจากในทีม น้องบอยจะมีประสบการณ์เยอะที่สุด เพียงแต่น้องเขาอายุน้อยที่สุดเพราะอยู่ปี 1 เท่านั้น” โค้ชเติร์ดมักกล่าวย้ำถึงเรื่องนี้เสมอว่ากีฬาปีนผาเป็นกีฬาประเภทเดี่ยวที่แต่ละคนต้องทำผลงานของตัวเองให้ดีที่สุด ซึ่งการที่บอยมีประสบการณ์มากกว่าคนอื่นเลยเป็นเสน่ห์ที่บอยสามารถแชร์เคล็ดลับต่าง ๆ ให้กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ ในทีมได้ เช่น ตัวไหนจับอย่างไร ควรใช้ท่าไหนถึงจะประหยัดเวลาได้

“กีฬาปีนผาไม่เคยมีคำว่าถึงจุดเส้นชัยครับ การมองหน้าผาให้เหมือนอุปสรรคที่กำลังผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ยิ่งมันท้าทายมากเท่าไหร่ เรายิ่งต้องพยายามผ่านมันไปให้ได้” บอยอธิบายถึงความฝันของการแตะออกไปแตะขอบผาด้วยการปีนผาของเขา

หากเรามีเพียงพละกำลังหรือร่างกายที่แข็งแรงเพียงอย่างเดียวก็ไม่อาจเอาชนะความท้าทายของการปีนผาได้ เพราะยังมีกุญแจอีก 1 ดอกที่จะไขประตูให้เราไปถึงเป้าหมายได้นั่นคือ ทักษะการวางแผน เพราะถ้าเราจับพลาด เราก็ไปต่อไม่ได้ ปีนผาจึงเป็นกีฬาที่ใช้ทั้งกำลังและหัวคิดไปพร้อมกัน

เรื่อง : เศวตโชติ วิชาชัย